Długość zasiłku opiekuńczego zależy dziś od wieku osoby, nad którą sprawowana jest opieka, a nie od tego, na co ona choruje. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej chce to częściowo zmienić. W wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów 6 października 2026 roku pojawił się projekt, który przewiduje dodatkowy okres zasiłku dla opiekunów dzieci dotkniętych ciężką chorobą oraz podniesienie granicy wieku dziecka przy dwudniowym zwolnieniu od pracy z art. 188 Kodeksu pracy.

Obecne limity zasiłku (60, 30 i 14 dni w roku) nie rozróżniają, czy dziecko ma anginę, czy chorobę nowotworową. Projektodawca przyznaje, że opiekunowie ciężko i przewlekle chorych dzieci odbierają takie zasady jako krzywdzące, a dotychczasowe dni nie wystarczają na pogodzenie pracy z opieką. Problem zgłaszał także Rzecznik Praw Dziecka, wskazując, że część rodziców rezygnuje z pracy albo bierze urlop bezpłatny.

Proponowane rozwiązanie to dodatkowy okres zasiłku do 60 dni w roku kalendarzowym, przysługujący niezależnie od standardowego limitu. Obejmie on opiekę nad ciężko chorym dzieckiem do ukończenia 18 lat, o ile uzasadnia to jego stan zdrowia, w tym zdolność do samodzielnego funkcjonowania i poziom zależności od opieki innych. W przypadku dziecka do 14 lat oznaczałoby to łącznie do 120 dni w roku. Autorzy projektu zaznaczają jednak, że zasiłek opiekuńczy pozostaje świadczeniem krótkoterminowym, a proponowany okres jest kompromisem i przy najdłuższych chorobach nadal może nie wystarczyć.

Projekt nie zawiera wykazu chorób. Resort rozważał takie rozwiązanie, ale po konsultacjach z Ministerstwem Zdrowia uznał, że nie da się ich wyczerpująco wyliczyć, a pominięcie rzadkiej choroby pozbawiłoby rodzica uprawnienia. O dodatkowych dniach ma więc decydować lekarz wystawiający e-ZLA, każdorazowo po badaniu dziecka. Zaświadczenie ma wskazywać, że wystawiono je w związku z ciężką chorobą dziecka, i zawierać kod choroby według klasyfikacji ICD-10.

Druga zmiana dotyczy Kodeksu pracy. Art. 188 § 1 przyznaje pracownikowi wychowującemu dziecko do 14 lat 16 godzin lub 2 dni zwolnienia w roku z zachowaniem wynagrodzenia. Projekt podnosi tę granicę do 18 lat. Uzasadnienie jest praktyczne: nastolatkowie w wieku 16 i 17 lat również potrzebują zgody rodzica na część świadczeń zdrowotnych, a często także jego obecności.

Planowany termin przyjęcia projektu przez Radę Ministrów to I kwartał 2027 roku, co oznacza, że do wejścia zmian w życie jest jeszcze daleka droga, a ich kształt może się zmienić.