Odprawa emerytalno-rentowa jest wypłacana przez pracodawcę byłemu pracownikowi, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na emeryturę lub rentę. Pracodawca, aby mieć pewność, że takie świadczenie jest pracownikowi należne, zwykle chce potwierdzić spełnienie ustawowych przesłanek poprzez uzyskanie od byłego pracownika dokumentu stwierdzającego przyznanie świadczenia.

Pracownikowi, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna. Przesłanki nabycia prawa do rzeczonej odprawy określa art. 92¹ § 1 Kodeksu pracy. Z dyspozycji tego przepisu wynika, że odprawa emerytalno-rentowa przysługuje pracownikowi, jeżeli łącznie zostały spełnione następujące przesłanki:

• pracownik spełnia warunki uprawniające do nabycia renty albo emerytury,
• pracownik przechodzi na rentę albo emeryturę,
• następuje ustanie stosunku pracy,
• istnieje związek pomiędzy ustaniem stosunku pracy a przejściem na rentę albo emeryturę.

Warunkiem koniecznym uzyskania odprawy jest przejście przez pracownika na rentę z tytułu niezdolności do pracy albo na emeryturę. Zasady i procedurę nabywania świadczeń emerytalno-rentowych określa ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wynika z niej, że prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy lub do emerytury przyznaje organ rentowy w ramach postępowania przeprowadzonego na wniosek zainteresowanej osoby. Prawo do tych świadczeń potwierdza decyzja wydana przez organ rentowy. Dlatego też najprostszym sposobem udowodnienia wobec pracodawcy przejścia na emeryturę lub rentę jest okazanie mu decyzji organu rentowego o przyznaniu emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy.