Pracownicy, którzy wykonują swoje obowiązki przemieszczając się na określonym obszarze, stanowią szczególną kategorię na rynku pracy. W ich przypadku bardzo istotne znaczenie ma właściwe oznaczenie miejsca pracy, które jest elementem koniecznym umowy o pracę.

Zgodnie z treścią art. 29 § 1 pkt 2 kodeksu pracy umowa o pracę musi określać miejsce lub miejsca wykonywania pracy. Element ten stanowi jej istotną część, dlatego też powinien zostać w miarę możliwości precyzyjnie ustalony. W przypadku pracowników mobilnych może to jednak być problematyczne.

Pracownicy mobilni nie świadczą pracy w jednym stałym miejscu. W zakładzie pracy stawiają się jedynie sporadycznie. Specyfika ich pracy związana jest z przemieszczaniem się po określonym obszarze. „[…] miejsce świadczenia pracy pracownika mobilnego oznaczające pewien obszar jego aktywności zawodowej musi odzwierciedlać rzeczywisty stan rzeczy. Ma zatem być to obszar, w którym pracownicy mobilni będą na stałe zobowiązani do przemieszczania się, będą wykonywać przewozy na tym właśnie obszarze. Niezsynchronizowane z rodzajem pracy oznaczenie miejsca pracy może prowadzić do oceny, iż postanowienie dotyczące miejsca pracy jest nieważne z mocy art. 58 § 3 k.c. w zw. z art. 300 k.p.” (por. Uchwała Składu 7 Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2008 roku, II PZP 11/08).

Właściwe określenie miejsca wykonywania pracy w treści umowy o pracę ma również istotne znaczenie z punktu widzenia identyfikowania podróży służbowych. W przypadku pracownika mobilnego odbywanie przez niego podróży nie zawsze oznacza, że są to podróże służbowe, gdyż te mają charakter incydentalny, tymczasowy i krótkotrwały. Pracownik mobilny przemieszcza się natomiast, ponieważ jest to wpisane w zakres powierzonych mu zadań. Pracodawca musi pamiętać, że w razie wystąpienia podróży służbowych ma wobec pracownika dodatkowe obowiązki, w tym rozliczanie kosztów przemieszczania się pracownika, diet, itp.