Zgodnie z treścią art.  734 §  1 Kodeksu cywilnego przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Ustawodawca odróżnia jednak od umowy zlecenia umowę o świadczenie usług. Takie wnioski można wyciągnąć z art. 750 Kodeksu cywilnego. Na jego podstawie do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami, stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.

Umowa o świadczenie usług jest umową starannego działania, a jej wykonanie nie może wiązać się z osiągnięciem konkretnego rezultatu. Umową rezultatu jest umowa o dzieło i dlatego nie może zostać zakwalifikowana jako umowa, o której stanowi art. 750 Kodeksu cywilnego.

Przedmiotem umowy o świadczenie usług jest wykonywanie czynności faktycznych na rzecz innej osoby. Wykonywanie czynności prawnych stanowi bowiem przedmiot umowy zlecenia, co wynika z art. 734 §  1 Kodeksu cywilnego. Ponadto czynności objęte umową nie mogą odpowiadać treści innej umowy nazwanej, jak na przykład umowy agencyjnej, umowy przechowania, umowy spedycji itp.

Jak już zostało przywołane, do umów o świadczenie usług, nieuregulowanych innymi przepisami, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o umowie zlecenia. Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza, iż niektóre z przepisów znajdują zastosowanie wprost, inne z modyfikacjami, a część przepisów w ogóle nie ma zastosowania. Odpowiednie stosowanie przepisów wymaga uwzględnienia specyfiki danej umowy.

Do umów o świadczenie usług wprost znajdą zastosowanie:

• art. 735 Kodeksu cywilnego dotyczący zasad wynagradzania,
• art. 736 Kodeksu cywilnego wprowadzający obowiązek zawiadomienia o nieprzyjęciu zlecenia,
• art. 737 Kodeksu cywilnego regulujący sposób wykonania usługi,
• art. 738 Kodeksu cywilnego dotyczący obowiązku osobistego wykonania usługi,
• art. 739 Kodeksu cywilnego regulujący zasady odpowiedzialności w razie posłużenia się podwykonawcą,
• art. 740 Kodeksu cywilnego wprowadzający obowiązek informacyjny,
• art. 741 Kodeksu cywilnego określający zasady używania pieniędzy i rzeczy usługodawcy,
• art. 742 Kodeksu cywilnego dotyczący zwrotu wydatków i zwolnienia z zobowiązań przyjmującego zlecenie,
• art. 743 Kodeksu cywilnego odnoszący się do udzielenia zaliczek,
• art. 744 Kodeksu cywilnego określający termin zapłaty wynagrodzenia,
• art. 745 Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności solidarnej usługobiorców,
• art. 747, 748, 749 Kodeksu cywilnego, które regulują skutki śmierci bądź utraty zdolności do czynności prawnych przez dającego i przyjmującego zlecenie.

Z modyfikacjami zastosowanie znajdzie art. 746 Kodeksu cywilnego. Do umowy o świadczenie usług nie będzie stosować się art. 734 § 2 Kodeksu cywilnego, który dotyczy umocowania do działania w imieniu dającego zlecenie. Jego treść odnosi się do dokonywania na podstawie umowy zlecenia czynności prawnych, a nie faktycznych.

Ponadto warto pamiętać, że ustawodawca w art. 8a ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę wskazał, że w przypadku umowy zlecenia oraz umowy o świadczeniu usług wysokość wynagrodzenia powinna być ustalona w umowie w taki sposób, aby wysokość wynagrodzenia za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług nie była niższa niż wysokość minimalnej stawki godzinowej.