Pracodawca, który chce rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę za wypowiedzeniem, musi złożyć mu oświadczenie w tym zakresie. W jego treści powinno znaleźć się wiele elementów. Jednym z nich jest pouczenie o możliwości odwołania się do sądu, jeśli pracownik nie zgadza się z wypowiedzeniem (art. 30 § 5 kodeksu pracy).

Pracownik ma prawo wnieść do sądu pracy odwołanie od wypowiedzenia w terminie 21 dni od dnia doręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę. Może to zrobić, jeśli uważa, że wypowiedzenie zostało dokonane niezgodnie z prawem. Pracownik może domagać się:

• uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, jeżeli nie minął jeszcze okres wypowiedzenia;
• przywrócenia do pracy, gdy okres wypowiedzenia już minął;
• odszkodowania od pracodawcy.

Pominięcie pouczenia jest nieprawidłowością, jednak jej skutki nie są tak poważne jak na przykład w przypadku pominięcia przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w treści oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas określony i nieokreślony. W szczególności uchybienie w postaci braku właściwego pouczenia w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę nie uzasadnia podniesienia przez pracownika roszczenia o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach bądź zasądzenie odszkodowania. Warto pamiętać, że brak pouczenia nie stanowi wykroczenia na podstawie art. 281 pkt 3 kodeksu pracy.

Co do zasady, brak pouczenia pracownika o prawie odwołania się od wypowiedzenia może stanowić okoliczność usprawiedliwiającą przekroczenie terminu na wniesienie odwołania (wyrok Sądu Najwyższego z 23 listopada 2000 roku, sygn. akt: I PKN 117/00). Pracownik może w takich okolicznościach wnieść odwołanie z przekroczeniem terminu i jednocześnie wystąpić o jego przywrócenie (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1998 roku, sygn. akt I PKN 468/97).