Pracodawca ma obowiązek określić w umowie o pracę miejsce jej świadczenia. Jest to element obligatoryjny, wskazany przez ustawodawcę. Nie zawsze jednak można to zrobić, wskazując konkretne miejsce, adres itp. Ustawodawca dopuszcza określenie miejsca świadczenia pracy także poprzez wskazanie konkretnego obszaru lub punktu, który w trakcie wykonywania obowiązków pracowniczych może ulec zmianie.

Ustawodawca dopuszcza określenie miejsca pracy w umowie o pracę w sposób ruchomy. Takie miejsce pracy charakteryzuje się tym, że stanowi określony punkt, który ulega zmianie. Miejscem pracy jest wtedy każdorazowo miejsce, w którym pracownik świadczy pracę przez dłuższy czas, stale i systematycznie. „Istotą tak zwanego „ruchomego” (zmiennego) miejsca pracy, odróżniającą je od obszarowego miejsca pracy, jest jego punktowość. Z tym jednak, że punkt ten może być zmieniany. Zakres możliwych zmian w tym względzie – w uzgodnionych granicach – musi być determinowany rodzajem pracy świadczonej przez pracownika oraz naturą działalności prowadzonej przez pracodawcę i związaną z nią rzeczywistą potrzebą gospodarczą. Ruchome (zmienne) miejsce pracy może na przykład zostać określone wówczas, gdy pracodawca prowadzi budowy lub podobnego rodzaju działalność” (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2011 roku, sygn. akt II PZP 3/11).

Ruchome miejsce pracy może zostać określone w sposób bardziej lub mniej dokładny. Może to nastąpić poprzez wskazanie kilku miejscowości na danym obszarze, w których są lub będą realizowane usługi, a także poprzez zawarcie w treści umowy o pracę sformułowania, że miejscem pracy będzie każda miejscowość w ramach określonego w umowie obszaru, w której pracodawca prowadzi lub będzie prowadził działalność.

Warto pamiętać, że jeżeli miejsce pracy nie zostanie określone w sposób ruchomy, a miejsce świadczenia pracy przez pracownika ulega zmianie, to każdorazowo konieczna byłaby zmiana umowy o pracę w drodze aneksu do umowy lub wypowiedzenia zmieniającego.