Językiem urzędowym w naszym kraju jest język polski. Dlatego też wszelkie dokumenty z zakresu prawa pracy powinny być opracowywane w tym języku. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby były one sporządzane w wersjach dwujęzycznych. Są również wypadki, kiedy ustawodawca nakłada na pracodawcę obowiązek przedstawienia pracownikowi umowy o pracę w języku obcym.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o języku polskim na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przy wykonywaniu przepisów z zakresu prawa pracy używa się języka polskiego, jeżeli osoba świadcząca pracę ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w chwili zawarcia umowy oraz umowa ma być wykonana lub wykonywana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Jak już zostało wskazane wcześniej, żaden przepis nie zabrania sporządzenia dokumentów w jednej lub kilku wersjach dwujęzycznych. Jednak podstawą ich wykładni jest wersja w języku polskim, jeżeli osoba świadcząca pracę jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej (art. 8 ust. 1a ustawy o języku polskim).
W treści art. 8 ust. 1b ustawy o języku polskim ustawodawca przewidział wyjątek od konieczności sporządzania dokumentów w języki polskim. Zgodnie z jego treścią umowa o pracę lub inny dokument wynikający z zakresu prawa pracy mogą być sporządzone w języku obcym na wniosek osoby świadczącej pracę, władającej tym językiem, niebędącej obywatelem polskim, pouczonym uprzednio o prawie do sporządzenia umowy lub innego dokumentu w języku polskim. Z powyższego wynika, że aby można było przygotować umowę o pracę w języku obcym muszą kumulatywnie zajść następujące przesłanki:
- pracownik złożył wniosek o sporządzenie w języku obcym umowy o pracę i/lub innych dokumentów związanych ze stosunkiem pracy,
- pracownik nie jest obywatelem Rzeczpospolitej Polskiej,
- pracownik włada językiem, w którym ma być sporządzona umowa o pracę,
- pracownik został pouczony o prawie sporządzenia umowy o pracę w języku polskim.
Trzeba ponadto pamiętać o regulacji zawartej w art. 90d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten nakłada na podmiot powierzający pracę cudzoziemcowi zwolnionemu z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę obowiązek zawarcia z cudzoziemcem umowy o prace w formie pisemnej, a przed jej zawarciem do przedstawienia cudzoziemcowi tłumaczenia umowy na język dla niego zrozumiały.