Udostępnienie pracownikowi samochodu służbowego do celów prywatnych stanowi dla niego przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten powstaje niezależnie od tego, czy pracownik faktycznie korzysta z pojazdu prywatnie — wystarczające jest samo zapewnienie mu takiej możliwości. Omawiane świadczenie polega na oddaniu do dyspozycji pracownika określonego dobra, a nie na faktycznym wykorzystaniu go w danym miesiącu.

Wartość świadczenia ustala się w formie ryczałtu miesięcznego, którego wysokość określa art. 12 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości:

1. 250 zł miesięcznie – dla samochodów:

a. o mocy silnika do 60 kW,

b. stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1083 i 1260) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy;

2. 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.

Warto pamiętać, że w przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych powyżej.

Zgodnie z interpretacją ogólną Ministra Finansów z 11 września 2020 roku, opartą na jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, ryczałt obejmuje również koszt paliwa wykorzystywanego do jazd prywatnych – pracodawca finansujący paliwo nie musi więc ustalać z tego tytułu odrębnego przychodu. Poza ryczałtem pozostają natomiast inne koszty towarzyszące, takie jak opłaty parkingowe czy opłaty za przejazd autostradą – jeśli pracodawca je pokrywa w związku z jazdami prywatnymi, generują one odrębny przychód pracownika.

Konsekwencją podatkową prywatnego używania samochodu służbowego jest więc doliczenie do przychodu pracownika zarówno ryczałtu, jak i dodatkowych świadczeń, jeśli są one finansowane przez pracodawcę. Ma on obowiązek uwzględnić te kwoty przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy.