Wskutek przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę na podstawie art. 23(1) Kodeksu pracy nowy pracodawca staje się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Te są kontynuowane bez konieczności podejmowania dodatkowych czynności przez którąkolwiek ze stron. Wejście z mocy prawa w dotychczasowe stosunki pracy niesie za sobą także konsekwencje na gruncie ubezpieczeń społecznych.

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu będącemu pracownikiem stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Trzeba ponadto pamiętać, że podstawę tę ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Wynika to z treści art. 36 ust. 1 i 4 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Po przejściu zakładu pracy na innego pracodawcę, w podstawie wymiaru zasiłku pracownika uwzględnia się wynagrodzenia otrzymane zarówno od poprzedniego pracodawcy, jak i od nowego. Podstawę wymiaru świadczeń i zasiłków z ubezpieczenia społecznego stanowią bowiem wynagrodzenia za okres 12 miesięcy poprzedzających absencję chorobową, otrzymane zarówno przed, jak i po przejściu zakładu pracy.

To jedyny wyjątek od ogólnej zasady, że w podstawie wymiaru zasiłku uwzględnia się jedynie wynagrodzenie uzyskane w minionych 12 miesiącach poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, wyłącznie u jednego płatnika składek.