Dość często na przykład w świadectwie pracy wskazuje się – w przypadku rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron – stronę stosunku pracy, z której inicjatywy doszło do ustania zatrudnienie w tym trybie. Jest to spowodowane przeniesieniem reguły dotyczącej ustania stosunku pracy w innym trybie (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem bądź bez zachowania okresu wypowiedzenia) na tryb, w wyniku którego dochodzi do ustania stosunku pracy zawsze za zgodą zarówno pracownika jak i pracodawcy. Rozwiązanie umowy za wypowiedzeniem bądź też bez zachowania okresu wypowiedzenia wymaga bowiem zawsze wskazania w treści świadectwa pracy strony rozwiązującej umowę o pracę w tym trybie.
Zawarcie w świadectwie pracy informacji o stronie stosunku pracy, która zainicjowała rozwiązanie umowy o pracę w tym trybie, należy zakwalifikować jako błąd. Bezspornie wskazanie takiej informacji w świadectwie pracy może bowiem budzić wątpliwość co do rzeczywistego trybu rozwiązania stosunku pracy np. sugerować, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w wyniku wypowiedzenia.
Wypełniając świadectwo pracy należy posługiwać się sformułowania ustawowymi, określonymi przede wszystkim w art. 30 par. 1 Kodeksu pracy. Zgodnie z wskazanym przepisem umowa o pracę rozwiązuje się:
- na mocy porozumienia stron,
- przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem),
- przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia),
- z upływem czasu, na który była zawarta,
- z dniem ukończenia pracy, dla której wykonania była zawarta.
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie szczegółowej treści świadectwa pracy oraz sposobu i trybu jego wydawania i prostowania obliguje pracodawcę sporządzającego świadectwo pracy do wskazania strony składającej oświadczenie woli wyłącznie w przypadku rozwiązania w trybie wskazanym w pkcie 2 i 3.
Zobacz szkolenia: