Wśród dodatkowych uprawnień pracowniczych, stanowiących pozapłacowe benefity, pracodawca może zaproponować możliwość zakupu produkowanych przez siebie towarów po cenach niższych niż oferowane dla pozostałych nabywców. W niektórych przypadkach stanowi to silny argument za podjęciem lub kontynuowaniem pracy w konkretnym miejscu.

Obniżenie ceny zakupu danego towaru lub usługi powoduje, że w majątku nabywcy powstaje przysporzenie. Obejmuje ono środki zaoszczędzone w majątku na skutek zakupu danej rzeczy po korzystniejszej cenie. Co do zasady, zgodnie z art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Ministerstwo Finansów wskazuje, że zwykle rabat jest neutralny podatkowo dla korzystającego z niego podmiotu. Niemniej jednak w pewnych okolicznościach po stronie osoby, wobec której zastosowano ulgę, powstanie z tego tytułu przychód.

Co do zasady wszelkie przysporzenia w majątku pracownika, które są związane z łączącym go z pracodawcą stosunkiem pracy stanowią przychód ze stosunku pracy. W omawianej sytuacji powstanie on wtedy, gdy z określonych rabatów mogą skorzystać wyłącznie pracownicy przedsiębiorcy. Natomiast w przypadku, gdy program zniżkowy adresowany jest do szerszego grona odbiorców (oprócz pracowników również ich osoby najbliższe, ale także do kontrahentów lub klientów), przysporzenie jest neutralne podatkowo. Pracownik nie może być bowiem traktowany gorzej (mniej korzystnie) niż inny uprawniony.

Jeśli rabat powinien zostać zakwalifikowany do przychodu pracownika ze stosunku pracy, to jego wysokość ustala się w oparciu o art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2-2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.