Ubezpieczony może skorzystać z zasiłku chorobowego również po ustaniu zatrudnienia. Warunkiem jest spełnienie przesłanek, które szczegółowo opisaliśmy w jednym z ostatnich artykułów.   

Co do zasady podstawę wymiaru zasiłku po ustaniu zatrudnienia ustala się podobnie do zasiłku w trakcie zatrudnienia. Warto pamiętać, że w podstawie wymiaru zasiłku przysługującego w czasie trwania ubezpieczenia nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo (wypłacanych) za okres pobierania zasiłku. Składniki te uwzględnia się jednak w podstawie wymiaru zasiłku przysługującego za okres po ustaniu zatrudnienia.

Dodatkowo w art. 46 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa przewidziano ograniczenie podstawy zasiłku. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego nie może być wyższa niż kwota wynosząca 100% przeciętnego wynagrodzenia. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od 3. miesiąca kwartału kalendarzowego, na okres 3 miesięcy, na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanego dla celów emerytalnych. Co ważne, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem wskazana powyżej zasada ograniczenia wysokości podstawy obliczania zasiłku chorobowego ma zastosowanie również wówczas, gdy okres zasiłkowy rozpoczął się w czasie trwania zatrudnienia.