Pakiety medyczne należą do jednych z najpopularniejszych benefitów pozapłacowych. Dzięki wykupieniu odpowiedniego pakietu pracownicy mogą korzystać z prywatnej opieki medycznej. Pracodawca może sfinansować koszty jego zakupu w całości lub w części.

Co do zasady, składki opłaca się wtedy, gdy świadczenie stanowi dla pracownika przychód ze stosunku pracy. A przychód powstaje zawsze wtedy, gdy pracownik otrzymuje realną, wymierną korzyść – czyli w analizowanej sytuacji, jeśli dostęp do usług medycznych wykracza poza obowiązkowe badania profilaktyczne.

W takim przypadku wartość finansowana przez pracodawcę powinna zostać doliczona do podstawy wymiaru składek. Natomiast obowiązek opłacania składek nie powstanie w odniesieniu do świadczeń, które pracodawca musi zapewnić z mocy prawa, czyli badań wstępnych, okresowych i kontrolnych. W praktyce oznacza to, że aby prawidłowo ustalić obowiązek składkowy, trzeba precyzyjnie rozdzielić elementy pakietu oraz ustalić, jaka część świadczenia jest finansowana przez pracodawcę. To właśnie ta część – o ile stanowi korzyść dla pracownika – podlega oskładkowaniu. Nie ma znaczenia, czy pracownik faktycznie korzysta z usług medycznych – liczy się sama możliwość skorzystania.