Wraz ze starzeniem się społeczeństwa coraz więcej pracowników łączy obowiązki zawodowe z opieką nad starszymi, często niesamodzielnymi rodzicami. Pracodawcy, chcąc wspierać zatrudnionych w tej roli, coraz częściej rozważają wprowadzenie dopłat do usług opiekuńczych jako benefitu pracowniczego. Powstaje jednak pytanie, jak takie świadczenie należy rozliczyć na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem ze stosunku pracy jest każde świadczenie, które pracownik otrzymuje w związku z zatrudnieniem i które przynosi mu wymierną korzyść majątkową. Dopłata do opieki nad rodzicem spełnia te kryteria — pracownik uzyskuje realne pokrycie kosztów, które normalnie musiałby ponieść z własnych środków. Oznacza to, że wartość dopłaty stanowi jego przychód podlegający opodatkowaniu.

Warto podkreślić, że świadczenie to nie korzysta z żadnego zwolnienia podatkowego. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca przewiduje preferencje dla wielu rodzajów świadczeń przekazywanych pracownikom, ale nie obejmują one dopłat do opieki nad członkami rodziny pracownika. Tym samym pracodawca powinien doliczyć wartość wypłaconego benefitu do przychodu pracownika i pobrać od niej zaliczkę na podatek.

Dla wielu pracowników wsparcie finansowe w opiece nad starszym rodzicem może być realnym odciążeniem i elementem budującym wizerunek pracodawcy jako organizacji odpowiedzialnej społecznie nawet, jeśli trzeba z tego tytułu odprowadzić podatek dochodowy.