Wynagrodzenie za pracę przewyższające kwotę, która jest należna pracownikowi za wykonaną przez niego pracę stanowi bezpodstawne wzbogacenie w zakresie nadwyżki. Co do zasady podlega ono zwrotowi na podstawie art. 405 i następnych kodeksu cywilnego stosowanych w oparciu o odesłanie z art. 300 kodeksu pracy. Zgodnie z treścią art. 405 kodeksu cywilnego, kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.
Warto zwrócić uwagę, że ustawodawca nie dał pracodawcy prawa do potrącenia nienależnie wypłaconej pracownikowi kwoty z przyszłego wynagrodzenia. Zagadnienie potrąceń reguluje szczegółowo kodeks pracy. Z przepisu art. 87 § 1 kodeksu pracy wynika, iż bez zgody pracownika pracodawca może potrącić z wynagrodzenia za pracę jedynie sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi, kary pieniężne przewidziane w art. 108 kodeksu pracy. Bez zgody pracownika pracodawca może również odliczyć z wynagrodzenia za pracę wynagrodzenie bezpodstawnie wypłacone pracownikowi za okres nieobecności w pracy, za który nie zachowuje on prawa do wynagrodzenia. Stosownie bowiem do dyspozycji art. 87 § 7 kodeksu pracy, z wynagrodzenia za pracę odlicza się, w pełnej wysokości, kwoty wypłacone w poprzednim terminie płatności za okres nieobecności w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Odliczenie może zostać dokonane jedynie w najbliższym terminie wypłaty wynagrodzenia za pracę, przypadającym bezpośrednio po bezzasadnej wypłacie. W razie upływu rzeczonego terminu, pracodawca nie będzie mógł dokonać odliczenia, o którym mowa w art. 87 § 7 kodeksu pracy, w kolejnym terminie płatności. Jedynie za zgodą pracownika pracodawca będzie mógł potrącić z wynagrodzenia kwoty bezpodstawnie wypłacone za okres nieobecności w pracy.
Z powyższego wynika, że pracodawca musi uzyskać pisemną zgodę pracownika, aby móc potrącić z wynagrodzenia inne zależności. Co ważne, pracownik nie może wyrazić zgody na potrącenie wierzytelności mogących dopiero powstać w przyszłości, których wysokość jest jeszcze nieznana (zgoda powinna dotyczyć wierzytelności konkretnej i istniejącej w dniu wyrażenia zgody).
Jeżeli takiej zgody pracownik nie wyrazi to jedyną drogą dla pracodawcy do uzyskania zwrotu zawyżonego wynagrodzenia jest wystąpienie do sądu z żądaniem zwrotu bezpodstawnie wypłaconych pracownikowi świadczeń. Jednocześnie warto zwrócić uwagę, że zgodnie z treścią art. 409 kodeksu cywilnego obowiązek zwrotu świadczenia wygasa, jeżeli ten, kto je uzyskał, zużył je lub utracił w taki sposób, że nie jest już wzbogacony, chyba że wyzbywając się korzyści lub zużywając ją mógł liczyć się z obowiązkiem jej zwrotu.
